Aspaldi hontan tatuajeak modan daudela garbi dago, bestela gure inguruan begiratu besterik ez daukagu. Baña hemendik aurrera gehiago ikusiko ditugula dirudi orri honetan azaltzen diren kamisetak ikusi ondoren. Norbaitek tatuaje bat egiteko orduan sufrimendurik ez bazuen nahi, hau da bere aukera. Sleeves Clothing etxeak gure gorputzak tatuajeen ilustrazioez betetzeko aukera ematen digu nylon’zko kamiseta erdi-garden batzuekin. Modelo ezberdiñak dituzte: kamiseta normala eta mangak tauaturik, gerritik gorako tatuaje osoak, neskentzako barruko erropa, txapelak, … eta sufrimendurik gabe.

iturria: Viste Adecuadamente

Suzie Marlango angorazko jertseak jazten zituen Tom Waits’en pertsonaia bat da. Leonor Watling’ek ez du Suzie’k bezala angorazko jertserik jazten baña Tom Waits’ek bezala, gaua, kea eta doñu ilunak gogoko ditu. Marlango… Tom Waits’en pertsonai horretatik atera zuten taldearen izena Leonor Watling, Alejandro Pelayo eta Oscar Ybarrak. Azkenekoz Kursaal’en egon zirenean, ni bertan nintzen eta berriro ematen diguten aukera ez noa galtzera. 2007 urtea bukatzera doa eta Victoria Eugenia antzokiko 2008 denboraldiko emankizunetako bat Marlango’ren kontzertua da Urtarrilaren 29an. Nik sarrera erosi det eta zuek ere aukerarik ez galdu.

Asko gustatu zaizkit argazkilari honen argazkiak… Aaron Hobson eta cinemascope teknika bereziaz ateratako argazkiak. Lau argazki bertikalez konposatzen ditu bere irudiak, panoramika bat izango balitz bezala. Teknika honetaz baliatuz, ikuslea bere argazkietan sartzea lortzen du. Pelikula batetatik ateratako irudiak dirudite, pelikula ilun batetakoak. Argazki askotan bera da irudiko protagonista, autobiografia eta fikzioa nahastuz. Bortizkeria, misterioa, emozioa,… sentimentu asko elkartzen dira bere irudiak ikustean, David Lynch zuzendariaren lanak gogora ekartzen dizkigu.

12 urteko ibilbidea eta gero, 2005 urtean beraien banatzearen berri eman zuten Karate taldekoek. hamarkadaren hasieran, Boston’eko musika alternatiboaren zirkuituan ezagunak ziren taldekideak, bereziki Geoff Farina taldeko burua. Geoff Farina’k Boston’eko musika eskola ospetsuan egin zituen ikasketak eta gitarra jotzeko orduan, teknikari garrantzi handia ematen zion. Farinak ez du musika bakarrik egiten, musikataz ere idazten du (gitarren amplien moldaketetaz adibidez). Hasierako urteetan, Farina, The Secret Stars taldean parte hartu zuen (noizean bein zeozer ateratzen dute oraindik) Jodi Buonanno’rekin. Buonanno’rekin batera, mugimendu artístico ezberdiñak biltzen dituen toki batean ere sartua dago, The Grange izenarekin.

Hasiera batean Geoff Farina (ahotsa, guitarra), Gavin McCarthy (baterie) eta Eamon Vitt (bajoa) ziren taldekideak, Jeff Goddard (bajoa) urte bat beranduago juntatu zelarik eta Vitt bigarren gitarra bezala pasatuz.. Beraien musikaren doñuak, estilo ezberdiñen nahasketa berezi bat daukate; punk, jazz, blues, rock, …. post-rock estiloaren barruan, Fugazi taldearen doñu latz eta Codeine taldearen alde lasaien nahaste bat bezala. Abestien hitzak berriz, Geoff Farinak idatziak, eguneroko bizitzaren detalle txikiez beterik daude; Farina’k dioen bezala, bizitzako edozein egunek balio du inspiratzeko. Zuzenen jotzeko orduan, ez dute gauza ikusgarririk montatzen, beraien doñua lortzea da garrantzitsuena, horregatik dituzte gogoko sala txikiak.

Single eta EP batzuk atera ondoren, 1996 urtean Karate izeneko diskoa kaleratzen dute eta garai horretako emocore estiloaren sinbolo bihurtzen dira. 1997 urtean Eamon Vitt’ek taldea uzten du bere medikuntza ikasketekin jarraitzeko eta beste hiruek In Place of Real Insight diskoa ateratzen dute eta hortik gutxira, 1998 urtean, The Bed is in the Ocean. Azken disko honetan, beraien alde zakarra baztertzen hasten dira eta konposizio lasaietan zentratzen dira gehiago.

Hiru disko hauen ondoren, esan daiteke beraien doñua erabat landua dutela, hasierako hardcore edo post-rock doñu zikiñetatik, doñu lasaiago batera pasatu dira, jazz ukituak garrantzi handia hartu duelarik. 2001an Unsolved kaleratzen dute kritikoen bedeinkapena jasotzen duelarik eta 2002an, Cancel/Sing EPa. Azken EP honetako bi abesti luzeak dira beraien musikaren aztarna egokiak. Urte berdiñean Some Boots kaleratzen dute Unsolved diskoaren bide berdiñetik eta beraien doñuak erabat sendoturik. Gira luze baten ondoren, 2004an Pockets aterako dute, estudioko azken diskoa.

Orain dela gutxi 595 kaleratu dute. Azkeneko diskoaren izena The Showlist izan behar zuen baña Jeff Goddard’ek duen memoria bereziari esker (beraien ibilbideko datu gehienetaz gogoratzen da), 595 izenburua jarri zitoen; 12 urte hauetan eman dituzten 700 kontzertuetatik, 595º kontzertuan grabatutako zuzeneko emanaldia delako disko hau. Disko guztiak Southern Records disketxearekin atera dituzte.

Taldea banandu ondoren bakoitzak bere proiektuekin jarraitu du:

Jeff Goddard eta Gavin McCarthy’ek Possible Path izeneko proiektu batean sarturik daude.

Gavin McCarthy, Boston’eko Cul De Sac taldean bateria jotzen ere badabil.

Geoff Farina eta Gavin McCarthy talde berri bat ateratzekotan dabiltza Josh Larue gitarra jolearekin, Glorytellers.

Geoff Farina, bere bakarkako disko prestatzen hari da Codeine taldeko Chris Brokaw’rekin eta orain dela gutxi Guilt By Association bilduman agertu da Devendra Banhart, Will Oldham, Jim O’Rourke eta beste artista batzuekin.

DISKOK:

Karate (1996)

In Place of Real Insight (1997)

The Bed is in the Ocean (1998)

Unsolved (2001)

Cancel/Sing EP (2002)

Some Boots (2002)

Pockets (2004)

In The Fishtank 12 (2005) Konkurrent disketxeak ateratzen duen serie berezi bateko 12º diskoa Karate taldearena da. Disko honetan beste artista batzuen abestiak moldatzen dituzte gobernu Amerikarra kritikatzen duten letrekin. Disko hontan bere doñu berezia alde batetara uzten dute eta hasierako doñuetara bueltatzen dira.

Atzo Españiko senatuan gertatu zenaren arabera, kanon digitala desagertu daiteke. Senatuko talde guztiak (PSOE kenduta) onartu zuten zuzenketa baten arabera, Gobernuari gomendatzen diote kanon digitala kentzea urte beteko epean. Zuzenketa honek kanon honen desagertzea eskatzen du mundu digitalari egiten dion kaltea ikusirik. Senatuaren ustetan, gobernuak beste bide batzuk bilatu behar ditu egileak eta beraien lanak babesteko.

iturria: el mundo

Radiohead talde inglesa, 1985 urtean sortu zuten Oxford’eko eskola pribatu batetako bost lagunek (Thom Yorke, Johny Greenwood, Ed O’Brien, Colin Greenwood eta Phil Selway). Ostiraletan bakarrik ensaiatu zezaketen eskolako gela batetan eta horren ondorioz, On A Friday (Ostiral batean) izena hartu zuten taldearentzat. Unibertsitatera joateko eguna iritsi zenean, taldeko aktibidadea moztu zuten eta jai egunetan jotzeko bakarrik biltzen ziren, baña egun batean taldera bueltatzeko asmoarekin. Eta horrela gertatu zen lau urte pasa ondoren; Johny gitarra joleak kenduta, beste guztiek beraien karrera unibersitarioak bukatu zituzten eta 1991 urtean berriro bildu ziren. Hasiera batetan, demo batzuk atera zituzten eta kontzertuak egiñez, Oxford inguruan ezagunak bihurtu ziren. Disketxe asko zebiltzen beraien atzetik baña azkenik 1992 urtean EMI disketxearekin firmatu zuten sei disko ateratzeko eta disketxearen esanei kasu egiñez taldearen izena aldatu zuten, Talking Heads taldearen abesti baten tituloa taldeko izen bezala hartuaz: RADIOHEAD.

Beraien lehen influentzik rock-alternatibotik eta post-punk estiloetatik datozkie; the Smiths, Pixies, REM, … Baña esan daiteke, Radiohead’ek duen puntu nagusia estilo ezberdiñen nahasketa dela, taldekide bakoitzak dituen influentzien ondorioz. Bi taldekide dira nagusi: Jonny Greenwood gitarra jolea eta Thom Yorke abeslaria (abestetik aparte, instrumento pilla bat jotzeko gai da eta beraien musika elektronika munduarekin fusionatzeko ahalmena dauka). Radiohead’en abestien hitz gehienak, Thome Yorke’ek idatziak dira eta abestiei musika jartzeko orduan bost taldekideek parte hartzen dute.

Thom Yorke - ahotsa, gitarra, pianoa, ordenagailuak, …
Jonny Greenwood - gitarra, teklatuak, zirkuito analogiko, Ondes Martenot, pianoa, glockenspiel, ordenagailu, …
Ed O’Brien - gitarra, perkusioa, efektuak, pianoa y ahotsa.
Colin Greenwood - bajoa, teklatuk, samplerrak, …
Phil Selway - bateria eta percusiok.

EMI disketxearekin firmatu eta segidan, beraien lehen EPa ateratzen dute Drill izenarekin eta 1992 urtearen bukaeran, lehen singlea aterako dute, Creep. Abesti hau, 1993 urtean kaleratuko duten diskoan etorriko da, Pablo Honey. Estatu Batuetako grunge estiloak indar handia zuen garai horretan Pearl Jam edo Nirvana bezalako taldeekin, eta beraiei Nirvana Britaniarrak bezala deskribatzen zituzten. Exito handia eduki zuten mundu guztian lehen diskoarekin eta gira luze bat egiten zuten diskoa promozionatzeko, eta esan daiteke Creep abestia dela gaur egun taldearen abestirik hospetsuena.
Bigarren diskoa ateratzeko orduan, presio asko izan zuten lehen diskoak eta Creep abestiak izan zuen hospea ikusirik. Hala ere, bere bigarren diskoarekin lortuko zuten ospe handiena eta Ingalaterrako fansen mirespena, The Bends (1995). Pablo Honey’k duen rock estilotik beste doñuetara pauso handi bat ematen dute, doñu ilunagoak eta pixu gehiago duten atmosferak lortuaz, garrantzi handia hartzen dutelarik gitarrek eta Thom Yorke’n ahotsak.
1997 urtean, OK Computer diskoa kaleratzen dute eta honek hospea emango diote mundu guztian eta kritikaren bendizioa (askorentzako 90 hamarkadako diskorik onenetakoa). Disko hau beraiek produzittutako lehena da eta erosi berri zuten Canned Applause estudioan grabatua. Elektronikaren lehen influentziak agertzen hasten dira eta experimentazioaren bidetik lehen pausoak ematen dituzte. Esan daiteke, disko honetan egiten dutela transizioa hurrengo diskoetan lortuko duten doñuetara.
Talde guztiek bezala, hauek ere momentu txarrak bizi izan zituzten eta bereziki transizioko momentu honetan, taldearen doñua aldatzeko momentuan. Thom Yorke berak, depresio momentuak pasa zituen baña 18 hilabete grabatzen pasa ondoren, 2000 urtean Kid A kaleratzen dute. OK Computer alde batetara utzi nahian, doñu minimalista batetara jotzen dute elektronikaren laguntzarekin, gitarra gutxigo sartuaz eta beste instrumento batzuekin experimentatuz. Jendea eta kritikoak harrituta geratu ziren emaitzarekin eta diskoa asko saldu zen baña diotenez, diskoa saltzearen arrazoia, OK Computer’ren ondorengoa izatea izan zen.
2001 urtean Amnesiac kaleratuko dute KId A diskoaren bidea jarraituz eta Kid A diskoa grabatzean sobratu ziren abestiez baliatuz. Esan daiteke, bi diskoak serie berdiñekoak direla baña bigarrena, Amnesiac, entzuleentzat errezagoa da. 1997 urtetik ez zuten single’rik kaleratu eta disko honekin berriro ere single bat kaleratzen dute, Pyramid Song. Disko honen gira egiten zuten bitartean, hurrengo diskorako abestiak prestatu zituzten eta 2003an Hail to the Thief kaleratzen dute, experimentazioa alde batetara utzi gabe baña lehenengo diskoetako doñuak berreskuratuz. Disko hau atera ondoren, seigarrengoa eta beraz EMI disketxearekin zuten kontratuko azkena, presioak alde batetara utzi zituzten eta hurrengo lanerako gauzak lasaiago hartu zituzten, bakoitzak bakarko proiektuei ere garrantzia emanez.
Azkenik, 2007 urteko Urrian, In Rainbows diskoa ateratzen dute eta merkaturatzeko orduan, bide berrietatik jotzen dute sarean zintzilikatuz disko osoa nahi duenak jetsi dezan boluntadez ordaindu nahi duenaren arabera. Disko fisikoa nahi duenarentzat, posta bidez bidaltzen duten serie berezi bat prestatu dute bi CDrekin eta 2 binilokin. 2007 urtearen bukaeran edo 2008 urtearen hasieran, XL Recordings disketxearen bidez kaleratuko dute diskoa.
Disko ofizialetatik aparte, makiña bat zuzeneko disko, EP eta DVD ere atera dituzte. Ezin dugu alde batetara utzi, bakoitzak bere kontutik egiñiko lanak, bereziki, 2006 urtean Thom Yorke’k kaleratzen duen The Eraser diskoa.

Aipatzekoa da Radiohead’en disko eta beste material batzuetan ateratzen diren arte lanak. Grafismoa, marrazkiak, logoak, … Stanley Donwood ilustratzaile eta Thom Yorke‘n arteko elkar lanetik ateratako lanak dira. Thom Yorke eta Stanley, unibertsitatean ezagutu ziren arte ederretako ikasketak egin hari zirenenan. Kasu hauetan, Thom Yorke’k “Tchock” edo “The White Chocolate Farm” ezizenekin firmatzen du.

DISKOK:

Pablo Honey (1993)
The Bends (1995)
OK Computer (1997)
Kid A (2000)
Amnesiac (2001)
Hail to the Thief (2003)
In Rainbows (2007)

Artista berri bat ezagutu det Cool Hunting magazineari esker… Matthew Woodson. Penthouse aldizkariari errepaso bat emateko aukerarik eduki badezue, agian bere lanen bat ezagutuko dezue. Bere lanak, gizakien gorputz, tatuaje, hezur, bortizkeriaz, … beteak daude rotoskopia teknikatik oso hurbil. Bere lana seitzeko bi orri oso interesgarri daude: lehenengoa bere web orria, ghostco eta bigarrena bere bloga, with hands and hair (and eyes and bones and knees).

Gaur egun badakigu internet oso zabala dela eta gauza interesgarri asko dituela (nahi duenarentzat). Sare zabal hau kontrolatzeko edo gustatzen zaizkigun gauzen gañean egoteko, zenbat RSS, feed, bookmark edo bestelakoetara harpidetzen gara? Nik beintzat pila earra ditut nere feed irakurgailuetan. Pila hoietatik, gehienak irakurri ere ez ditut egiten (hizkuntza arrazoi nagusia), baña gauza kurioso asko ikusten da. Kuriosidade guzti hoiei irteera emateko, egun bakoitzean gehien gustatzen zaidan gauza nere blog’an zintzilikatuko det (arrazoi bat behar nuelakoan nago bloga betetzeko).

Kasu honetan, t-shirt edo kamiseta bat gustatu zait. Mezudun kamiseta zalea naiz, batez ere, retro ukitua badute eta gaur egun, retroa berri da (edade kontua?). Flash Gordon’en kamiseta baten berri iritsi zait Compradiccion orriko feed’etik. Garai batean seitzen nuen serie bat zen, bai tv’tik edo komikietatik eta t-shirt ikustean, begiak handitu zaizkit. Erosi nahi duenak, orri hontara joan besterik ez dauka; ez da oraingo t-shirt bat, bestela ikusi irudi hau;